Historie

De Oprichting
BBV PIP werd opgericht op 1 juni 1977. De leden van het eerste uur die verantwoordelijk waren voor het ontstaan van onze vereniging zijn Jos Esveld, Marten Banda, Rob Wittebrood, en Jorden Bakker. Jos Esveld is op dit moment nog steeds zeer actief in de landelijke badmintonsport (NBB) en is erelid van onze vereniging. John van der Meer heeft in het seizoen 2012-2013 ook deze eretitel gekregen vanwege zijn verdiensten voor de vereniging.
Rob Wittebrood, Jorden Bakker en Marten Banda zijn inmiddels overleden.
In het seizoen 2012-2013 werd het 35-jarig bestaan op grootse wijze gevierd.

De Sponsors
Zoals bij elke sportclub zag ook PIP de noodzaak in van extra sponsorinkomsten om met name aan de stijgende zaalhuurprijzen te kunnen voldoen en daarnaast ook leuke activiteiten te kunnen blijven ontplooien. Begin jaren ’90 werd de eerste grote clubsponsor gevonden die de vorm van Hyundai dealer Van der Wel uit Bergschenhoek. Deze sponsor heeft een flink aantal jaren de financiële huishouding van PIP op peil gehouden. Na het beëindigen van deze sponsoring werd de firma LTB de nieuwe hoofdsponsor. Sporthuis Doesburg werd subsponsor en de firma Bazuin werd jeugdsponsor. Na twee contractperiodes verdween LTB als bedrijf en stopte die sponsoring. De Firma Bazuin nam het stokje over in 2008 en vanaf 2011 is Garage Wilgenlaan de hoofdsponsor van de gehele vereniging. Intersport Doesburg en de firma Bazuin zijn belangrijke subsponsors.

Toernooien
Behalve vele interne toernooien organiseren we ook een aantal externe toernooien. Zo is daar het Milispec ABCD-toernooi. Een zeer groot badmintonevenement dat al vanaf 1985 wordt gehouden in de eerste week van juni. Een must voor elke badmintonner uit deze regio en verder.
Het Garage Wilgenlaan jeugdtoernooi heeft hetzelfde karakter, maar dan op jeugdniveau. Dit toernooi wordt in de huidige vorm vanaf 2004 georganiseerd.
Een (jonge) traditie is het Lansingerland toernooi. Een extern toernooi met deelnemers van de drie Lansingerlandse badmintonverenigingen.

De Accomodaties
De eerste jaren werd gespeeld in ‘De Sterrenhal’ aan de Wilgenlaan. In deze hal hadden we de beschikking over 6 banen. Met de groei van Berkel groeide begin jaren ‘90 ook de vraag naar extra halruimte en werd een nieuwe sporthal gebouwd: De Oostmeerhal aan het Oostmeerpad. Deze hal beschikte over 10 badmintonbanen en werd de nieuwe thuishaven. De Sterrenhal werd vanaf dat moment alleen nog maar gebruikt als trainingshal en als onderkomen voor het jeugdtoernooi: het Garage Wilgenlaantoernooi. Echter in 2011 is dit toernooi uit zijn jasje gegroeid en wordt er gespeeld in de ‘grote’ Oostmeerhal.
De gemeente Berkel en Rodenrijs bleef maar groeien en net na de millenniumwisseling werd wederom een nieuwe sporthal in gebruik genomen. Deze hal werd aan de oude Oostmeerhal vastgemaakt en heette derhalve automatisch de ‘nieuwe Oostmeerhal’. Ook daar kon op 7 banen badminton gespeeld worden. Op dit moment wordt getraind, vrij- en competitie gespeeld door zowel jeugd als senioren in de oude Oostmeerhal.

Competitie
BBV PIP speelt al sinds mensenheugenis mee in de NBB competitie. In de topjaren werd derde divisie gespeeld, als is dat niet helemaal meer met de huidige klassenindeling te vergelijken. Op dit moment is Hoofdklasse het hoogst gespeelde niveau. De jeugd heeft de afgelopen jaren een enorme breedtegroei doorgemaakt en speelt met meerdere teams in verschillende klassen.

Recreanten
PIP heeft een zeer enthousiaste recreantenafdeling met een eigen toernooi, training en speelmogelijkheden op de dinsdag -en vrijdagavond.

Verhalen uit de oude doos
In de beginjaren vanaf oktober 1977 was het met name druk op de vrijdagavond!
Vanaf 19.00 uur werd er gespeeld op 3 van de 6 beschikbare banen. Na 19.30 uur was de Judo klaar en dan hadden we alle 6 banen tot 23.00 uur. Vanaf 19.00 uur was het dringen voor het afhangbord, gemaakt door Rien van Lienden evenals de daarbij behorende toeter (Hangt nog in de Oostmeerhal!!) De zaalwachten hadden het druk om sabotage te voorkomen want het was ten strengste verboden om andermans label te verhangen. Je mocht 20 minuten op en 20 minuten af. Soms moest je twee ronden overslaan en moest je 40 minuten wachten. De taak “zaalwacht” was toen ook een echte taak.
Op zondag (10.00 – 14.00 uur) uur was het ook druk met recreanten. Drie banen competitie en 3 banen vrij spelen. Ook was er op zondag een trainer aanwezig. Hij heette Rufus Coorengel, een machtig sluwe Indische 60er die de pippers de fijne kneepjes bijbracht. Tijdens alle uren was er een ambtenaar aanwezig in een klein kantoortje (hij wist je ook snel van een tennisarm af te helpen).

Competitie werd er op zondag (max. 3 teams) en op vrijdag (max. 1 team) competitie gespeeld. In de loop der jaren werd er getraind, eerst in een sporthalletje (1 baan) in Terbregge (rechts naast de Irenebrug) en later is enige jaren in de wintermaanden (weinig aanvoer) in de veiling in het Rodenrijs (5 banen op één rij) getraind. De belijning van deze banen is er door Pippers op de grond geverfd. Een bitumen ondergrond was een aanslag op de knieën en de rug. De trainer was Eelco Theuvenet.
Na het spelen was het vrijdag en zondag altijd gezellig. Was je op de vrijdag (zaterdag) voor 02.00 uur thuis dan was je vroeg. Het was eerder 03.00 uur en soms 04.30 uur. Dat waren geen zuipfeesten maar er bleven er altijd wel een stuk of tien leden hangen. Dat kon ook allemaal wel want een biertje kostte in het begin maar fl. 0,80. We organiseerden zelf carnavalavonden met als gangmaker Ad de Bree.

Op zaterdag van 09.00 uur tot 12.00 uur werd er gespeeld door de jeugd. Daaruit zijn de volgende competitiespelers voortgekomen die het tot het eerste teram hebben geschopt: Sandra Kerkvliet, Bas Oskam, Shalene Hogervorst, Ronald in ‘t Veen, Ramon v/d Berg, Leonard van Velzen en wellicht nog een paar anderen.

De eerste clubkampioen was Fans Boelens (speelde met een Yonex racket met een houten blad en een stalen steel). Hij werd na enige jaren opgevolgd door Maarten van Noppen. Het beste racket van toen was een Yonex 8100 (bijnaam Blacken, hij was van aluminium en zwart). Na enige jaren kwam de 8300 (het originele) met een grafiet steel en een aluminium blad (er was toen een weelderige handel met imitatiespul uit Singapore, die achteraf geheel van aluminium bleken te zijn). In het verleden wilde je nog weleens het blad van de steel slaan of de steel brak vlak naast de grip. Elk type racket had ook 4 verschillende grips. De leden konden toen ook gebruikte Carlton rackets van Nederlandse toppers kopen zoals die van Lex en Eline Koene en Bas von Barnau Sijthoff. Onze eerste shuttle was een “Carlton Tournament” met als bijnaam “plopper”. Later gingen we spelen de “Carlton Tournament Plus”. Tussentijds hebben we bij PIP ook nog gespeeld met de “Atom” deze waren van het merk SP (Sugart Palewong). De meest dramatische pluim ooit gezien met een dop van hardschuim! Daarna kwam de Yonex Mavis 200 (groen) en toen de Mavis 300 (groen) en nu de Mavis 500 in beeld!

Een jaar of 4 achter elkaar (80er jaren) ging er een groep pippers (6 – 10 paren) naar diners dansant avonden o.a. in nu Hotel Bunnik. Ze gingen er op zaterdagmiddag naar toe, even borrelen, omkleden en nog wat meer en dan dineren en dansen en na afloop na borrelen en dan slapen. Zondagsmorgens gezamenlijk heerlijk lekker ontbijten en dan naar huis. Wij hadden toen een echtpaar als lid en die heette Wil en Willy van de Spek (bijnaam Snoekie). Zonder hen in kennis te stellen waren alle consumpties op hun kamernummer geboekt. Bij het afrekenen had Wil in zijn enthousiasme niet gezien dat iedereen was weggedoken en vol bravoure vroeg hij om de rekening. Deze was rond de fl. 1800,00! Dit geld had hij natuurlijk niet in z’n zak. Ook de benodigde 4 toenmalige betaalcheques á fl 500,00 max. had hij niet bij zich en betaalautomaten waren er toen nog niet en tot overmaat van ramp bleken wij ook zoek! Nog nooit heeft iemand zo staan stotteren!! Wil begreep niet waar die rekening vandaan kwam omdat hij nooit zoveel gegeten en en gedronken had. Nadat de specificatie van de rekening boven water kwam begon er een lampje bij hem te branden en kwam het benul dat hij door z’n vrienden was geflikt! Onze vorige voorzitter Henk van Doorn was daar ook bij aanwezig!

In het verleden waren de douchebeurten die met name ’s zondags werden gehouden één groot festijn en duurde soms wel een uur. Als je de klos was mocht je de laatste een grote hoeveelheid shampoo met koud water uit je haar spoelen. Het kostte elke week vele liters shampoo. Het slachtoffer kwam steevast met doorbloedde ogen in de kantine. Niet zoals je zou verwachten was Bas Oskam niet de aanstoker omdat Bas toen nog te jong was. Maarten van Noppen was één van de aanstokers van dergelijke douchefestijnen. De twee grootste slachtoffers waren Wil v/d Spek en John van der Meer. Bas Oskam is de nu zo’n beetje het laatste lid die een dergelijke traditie in ere wil houden…..

Pluimpje is Pleite